Showing posts with label ဟာသ. Show all posts
Showing posts with label ဟာသ. Show all posts

Thursday, 15 September 2011

စိုးရိမ္လို႕ပါ

ေရာဂါၾကီးသျဖင့္ လုံး၀ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ မရွိေတာ့ေသာ လူနာအျဖစ္ ဆရာ၀န္မ်ား လက္ေလွ်ာ့ထားၾကေသာ ကုိေမတၱာက ဇနီးသည္ကုိ ေျပာသည္။
ေယာက်္ား ။ ။ “မင္း ငါ့အေပၚ တစ္သက္လုံး သစၥာေစာင့္ခဲ့တဲ့ မိန္းမ ျဖစ္ေကာင္းျဖစ္မယ္။ သစၥာေဖာက္ခဲ့တာလည္း ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္ႏုိင္တယ္။
ဘယ္လုိလုိပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါမေသခင္ အမွန္ကုိ သိသြားခ်င္တယ္ကြာ.. ငါ့ကုိ မွန္မွန္ေျပာပါ။ ငါ့ကုိမင္း သစၥာေဖာက္ခဲ့ ဖူးသလား”
မိန္းမ ။ ။ “မေတာ္တဆ ရွင္မေသရင္ ဘယ့္ႏွယ္ လုပ္မလဲ”...........................ေပၚကုန္မွာေပါ့ဟုတ္ဘူးလား....အဲလိုမိန္းမမ်ိဳးရရင္ေတာစိုင္းစိုင္းဆိုထားသလိုေပါ့........့ေသျပီဆရာ......

Friday, 2 September 2011

ေဖေဖသူတို့လို၀တ္ပါလား...

ျမန္မာျပည္မွာ ၿမိဳ႕နယ္ေပါင္းစံုကို လွည့္လည္ၿပီး ေတာင္းရမ္းစားေသာက္တဲ့ သူေတာင္းစား သားအဖႏွစ္ ေယာက္ရွိသတဲ့။ သားျဖစ္သူက ကေလးပီပီ စူးစမ္းခ်င္စိတ္ေတြမ်ားၿပီး ဖခင္ျဖစ္သူ သူေတာင္းစားႀကီးကို သူ သိခ်င္တာေတြ အေမးအျမန္းထူေလ့ရွိသတဲ့။

တခါသားမွာေတာ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ သစ္ပင္ရိပ္ေအာက္မွာ နားေနၾကရင္း သားျဖစ္သူက သူ႕အေဖကို ေမး ခြန္းေတြ တရစပ္ ေမးေလသတဲ့။

“ေဖေဖ၊ သားတို႔ေတြ႔ေတြ႔ေနတဲ့ ဟို ... တိုက္ပံုအက်ႌအျဖဴ၊ ပုဆိုးအစိမ္း၀တ္ထားတဲ့ သူေတြက ဘယ္သူေတြလဲ ဟင္”
“အဲဒါ ၾကံ႕ဖြံ႔အဖြဲ႔၀င္ေတြကြဲ႕”
“ဟို ... အက်ႌအ၀ါ၊ ထမီအ၀ါ၀တ္ထားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးေတြကေကာ ဘယ္သူေတြလဲ ေဖေဖ”
“အဲဒါက အမ်ဳိးသမီးေရးရာ အဖြဲ႔၀င္ေတြလို႔ ေခၚတယ္သားရဲ႕”
“ဟို ... အက်ႌနက္ျပာ၊ ေဘာင္းဘီနက္ျပာနဲ႔ လူေတြကေကာ”
“သူတို႔က အရန္မီးသတ္အဖြဲ႔၀င္ေတြကြဲ႔”
“ဟို ... အက်ႌအျဖဴ၊ ေဘာင္းဘီနက္ျပာ၊ ဦးထုပ္အျဖဴနဲ႔ လူေတြကေကာ ဘယ္သူေတြလဲ ေဖေဖ”
“လမ္းျပပုလိပ္ေတြေပါ့ သားရဲ႕”
“အက်ႌအစိမ္း၊ ေဘာင္းဘီအစိမ္း၊ ဦးထုပ္အစိမ္းနဲ႔ လူေတြကေတာ့ စစ္သားေတြေနာ္ ေဖေဖ၊ ဟုတ္လား”
“ဟုတ္တယ္ကြဲ႔”
“အက်ႌအညိဳေရာင္၊ ေဘာင္းဘီအညိဳေရာင္၊ ဦးထုပ္အညိဳေရာင္နဲ႔ လူေတြက ရဲေတြလား ေဖေဖ”
“ဟုတ္တယ္ေလ သားရဲ႕၊ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ အေမးအျမန္း ထူေနရတာလဲ”

အဲဒီအခါမွာ သားျဖစ္သူ ေျပာလိုက္တဲ့စကားေၾကာင့္ အေဖျဖစ္တဲ့ သူေတာင္းစားႀကီးဟာ အံ့ၾသမွင္သက္မိသြား သတဲ့။ သားျဖစ္သူ ေျပာလိုက္တဲ့ စကားကေတာ့ …

“ေဖေဖ့ကို ၾကည့္ရတာ ပင္ပန္းလို႔ပါ ေဖေဖ၊ ေဖေဖလည္း သူတို႔လို၀တ္စံုေတြ၀တ္ၿပီး ေတာင္းပါလား၊ အဲဒါဆို ပိုက္ဆံပိုရမွာ၊ သူတို႔ေတြ ပိုက္ဆံေတာင္းရင္ လူေတြက အမ်ားႀကီးထည့္တာ သားေတြ႔တယ္ ေဖေဖရဲ႕” တဲ့။

(ဆရာဂါမဏိရဲ႕ ေျပာျပခ်က္ကို ဆင့္ပြားခံစားတင္ျပပါသည္။)

Very Dangerous Animals.

တခါတုန္းကေပါ့။ ရန္ကုန္ကိုေရာက္လာတဲ့ ႏုိင္ငံျခားသားတဦး တပ္မေတာ္မွတ္တမ္း႐ုံးနဲ႔ တိရိစ ၦာန္႐ုံၾကားက ကားမွတ္တုိင္မွာ ဘတ္စကားေစာင့္ေနတယ္။ ဘတ္စကားေစာင့္ေနရင္း သိခ်င္တာတခုရွိတာနဲ႔ သူ႔ေရွ႕ ျဖတ္ ေလွ်ာက္သြားတဲ့ ျမန္မာႏုိင္ငံသားတဦးကို အကူအညီ လွမ္းေတာင္းလိုက္တယ္။ ၿပီးေတာ့ တိရိစ ၦာန္႐ံုအုတ္တံ တိုင္းကို လက္ညိႇဳးထိုးၿပီး ဘာေၾကာင့္ အုတ္တံတိုင္း အျမင့္ႀကီး ကာထားတာလဲလို႔ ေမးလုိက္တယ္။ အဲဒီမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံသားကလည္း Dangerous Animals ဆုိၿပီး မဆိုင္းမတြ ေျဖလိုက္တယ္။

ျမန္မာႏိုင္ငံသားရဲ႕ အေျဖကို ၾကားေတာ့ ႏုိင္ငံျခားသားက အုတ္တံတိုင္းႀကီးကို ၾကည့္ၿပီး ေခါင္းတညိတ္ညိတ္ လုပ္ေနတယ္။ ၿပီးေတာ့ လမ္းတဘက္က တပ္မေတာ္မွတ္တမ္း႐ုံးကုိ လက္ညႇိဳးထုိးၿပီး အုတ္တံတုိင္းအျမင့္ႀကီး ေရာ သံဆူးႀကိဳးေတြပါ ဘာျဖစ္လို႔ ကာထားတာလဲလို႔ ထပ္ေမးလိုက္ျပန္တယ္။ အဲဒီမွာ ျမန္မာႏုိင္ငံသားက မ်က္လံုးျပဴးၿပီး Very Dangerous Animals !!! လို႔လည္း ေျဖလုိက္ေရာ ႏုိင္ငံျခားသားႀကီးမွာ ေတာ္ေတာ္သ ေဘာက်သြားခဲ့ေလသတဲ့။