Showing posts with label အေမ့သို့တမ္းခ်င္း. Show all posts
Showing posts with label အေမ့သို့တမ္းခ်င္း. Show all posts

Friday, 21 October 2011

အေမ့အိမ္

အသိညဏ္မဲ့တဲ့ငွက္ေတြေတာင္....တစ္ေနကုန္ေအာင္အစာရွာျပန္သန္းရင္း....အေတာင္ေညာင္းလို့ေနေစာင္းရင္....အိမ္ကိုသတိရလို့....အသိုက္ကိုျပန္လာၾကတယ္....ဒီလိုပဲအေမ....အေမ့အိမ္ကခဲြခြာလာခဲ့တဲ့သား....ေနသာေစာင္းအေတာင္ေတြေညာင္းလို့....အိမ္ျပန္ေရာက္ခ်င္ေပမယ္....ဘ၀ရဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုတြက္....အေ၀းကအေမ့အိမ္ကို....စိတ္ကူးနဲ့လြမ္းေနခဲ့ရတယ္....ေပ်ာ္ရြင္ျခင္းတို႕ေပ်ာက္ရွဳံးလို႕.....ေႏြးေထြးမွဳတို႕ဆိတ္သုန္းေနတဲ့....ေျဖသိပ္ရာမဲ့ရပ္၀န္းမွာ....အေမ့အိမ္နဲ့ေ၀းေ၀းခြဲမေနခ်င္တာ.....အမွန္ပါအေမ....ရာသီေတြလည္ပတ္လို႕....ရင္တြင္းစိတ္အေတြးတတ္တဲ့အခါတိုင္း....ငယ္စဥ္ကနားခိုေမွးစပ္အၾကင္နာနဲ့....ေႏြးေထြးစြာေပြ႕ဖက္မေမ့ရက္တဲ့....အေမ့အိမ္ကိုေတာ့သားအျမဲတမ္းလြမ္းေနမိပါတယ္........ေမေမရယ္....အလြမ္းမ်ားစြာနဲ့.......အေမ့အိမ္.

Wednesday, 19 October 2011

အနွိဳင္းမဲ့ေမတၱာ

စိမ္းလန္းစိုေျပတဲ့လယ္ယာေျမ

မိုးကတစ္စိမ့္စိမ့္ရြာ...အေတြးကမၻာထဲ...အလြမ္းသက္၀င္...အတိတ္ကအေၾကာင္းေလးေတြကို....သတိရ...လယ္ယာေျမနဲ့အေမ့မ်က္ႏွာ...မေမ့နိုင္တဲ့အေမခ်က္ေကၽႊးတဲ့ဟင္း....ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ဟင္းငရုပ္သီးေထာင္းလိုက္ဖက္ပါတဲ့...ေမာေမာႏွင့္ေတာထဲကအျပန္...မီးဖိုေခ်ာင္ထဲကအျပံဳးမ်က္ႏွာရွင္ေမေမ...အေမျပင္ထားတဲ့မိသားစုထမင္း၀ိုင္းဟင္းလွ်ာမစံုလင္ေပမယ့္....စားေကာင္းလိုက္တျဲ့အေမ့လက္ရာ...ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ဟင္းခ်ဳိနဲ့ငပိေထာင္း...ေတာသူေတာင္သားေတြရဲ့အစားအစာခုေတာ့ေ၀းကြာ...ဘ၀ရဲ့ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မ်ားစြာနဲ႕အေ၀းကိုေရာက္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြမေျပာင္းလဲေပမယ့္....ေျပာင္းလဲတာတစ္ခုေတာ့ရိွတယ္...အဲဒါဘာလဲမီးဖုိးေခ်ာင္ထဲကအျပံဳးရွင္ေမေမအိုမင္းလို့က်ဆင္းသြားတဲ့အေမ့ရုပ္ရည္ကိုဓါတ္ပံုထဲမွာၾကည့္ျပီး....သားေမာင္ရင္နာမိတယ္ေမေမရယ္....

Monday, 26 September 2011

အျပံဳးမျပတ္တဲ့လမင္း

.အေၾကာင္းမလွတဲ့ ကံၾကမၼာေၾကာင့္
အေမ့မ်က္ႏွာ အုိစာေနေပမယ့္
သားသၼီးေတြ အတြက္ဆုိ
အၿပံဳးမပ်က္တဲ့ လမင္းလုိ
အၿမဲတမ္း ၀င္းထိန္လွ်က္ေပါ့...............။
သားသိပါတယ္....အေမ
ႏွလုံးသားခ်င္း ရင္းႏွီးသူပီပီ
နားလည္ခံစား မိပါတယ္
အျပင္ပန္း မ်က္ႏွာမွာ
အျပင္ပန္းအသြင္ဆန္းၿပံဳးျပေနေပမယ့္
ဒုကၡနတ္ဆုိးေတြေၾကာင့္
နာက်င္ေနတဲ့ အေမ့ရင္မွာ
ႏွလုံးသားေတြ ေၾကမြေနေရာေပါ့.............
အေမဟာေလ
မာယာမ်ားတဲ့ ေလာကႀကီးမွာ
ဘ၀ရဲ႕ဒဏ္ကုိရင္းဆီးခံလုိ႔
ဒီဆင္းရဲသား ငမြဲေတြအတြက္ဆို
ေသြးအသက္ကုိအေလးမထား
အမဲရုိးနဲ႔ထမင္းစားၿပီး
ျမင့္မုိရ္ေတာင္ႀကီးကုိေတာင္
ဇီးသီးလုိ သေဘာမွာကပ္
+ေက်နပ္စြာ ထမ္းရြက္မည့္သူပါ..........
အဆုံးစြန္ထိေျပာရရင္
ရုိးတံၿပိဳင္းၿပိဳင္းထေနတဲ့
ေႏြရာသီ သစ္ပင္ေတြလုိ
ပူျပင္းလြန္းတဲ့ ဘ၀ေနေၾကာင့္
ဆံျဖဴသြားက်ိဳးခါးကုန္းနားထို္င္
အိပ္ယာထဲဘုိ္င္းဘုိင္းလဲခဲ့ရင္ေတာင္
ဇရာမင္းရဲ႕ လက္တြင္းကေန
ေတာက္ပေနတဲ့ အၿပံဳးပန္းေလးမ်ားနဲ႔
ဆင္ျမန္းေပးဦးမယ့္သူဟာ...........အေမပါ.............။